Geenstijl

Soep van de Week

Never a dull moment met Elon Musk! Hij gooide wraakthriller Citizen Vigilante - verboten in Deutschland - op X en die is op het moment van schrijven al 18 miljoen keer bekeken.  De film van regisseur Uwe Boll kreeg geen leeftijdsclassificatie van de digibete Duitse filmkeuringsinstantie FSK (Freiwillige Selbstkontrolle der Filmwirtschaft, haha!) en wordt daardoor niet via normale bioscopen, streamingdiensten of winkels verspreid. Juridisch is het geen formeel overheidsverbod, maar dat is het natuurlijk wel.

Ik was benieuwd naar het smoelenboek van de freiwillige Selbstkontrollers en warempel: de FSK is nog roomblanker dan GroenLinks, VARA, BNN en de Afrikaner Weerstandsbeweging bij elkaar. Boll stuurde een open brief onder meer naar de Duitse Filmacademie, de regisseursvereniging, PEN Duitsland en de Productiealliantie.

Daarin schrijft hij: "Dit is een politiek gemotiveerde beslissing van de FSK." Volgens Boll bepalen acht (8!) door de FSK geselecteerde personen wat meer dan 50 miljoen volwassen Duitsers wel en niet mogen zien. Hij beroept zich daarbij op de artistieke vrijheid die is vastgelegd in artikel 5, lid 3 van de Duitse Grondwet. Als inspiratiebron voor de film noemt Boll een zaak uit Hamburg. In november 2023 veroordeelde de rechtbank van Hamburg negen mannen van 19 tot 23 jaar wegens de verkrachting van een 15-jarig meisje. Bij acht van de negen veroordeelden werd de straf geheel of gedeeltelijk voorwaardelijk opgelegd.

Uwe Boll is bekend van Alone in The Dark (1 procent op de Tomatometer) maar ook van Do Not Expect Too Much from the End of the World en de geweldige documentaire Going Postal: The Legacy Foretold. Hij richtte zich afgelopen maandag op X tot Musk met de woorden: "Dit is ook een film speciaal voor u. Bekijk hem. Hij is gericht tegen alles wat er mis is in de filmindustrie en laat de misdrijven van migranten in Europa zien, evenals het feit dat wij ons in een existentiële crisis bevinden – precies zoals u al die tijd hebt gezegd." De rest is geschiedenis.

Citizen Vigilante opent met de woorden: "All behaviour can be traced back to instincts. When justice is denied, instincts turn to vengeance, en eindigt met This film is dedicated to the thousands of rape and murder victims in Europe who where betrayed by our legal system."

Met die woorden ben ik roerend eens. Maar wie is het daar eigenlijk niet mee eens, denk ik dan. Nou… heeft u even: Pro, Denk, D66, het hele Mediapark, alle krantjes van de Belgen, geheel links Duitsland en al die andere mafkezen (en met name de bipolaire dozen met paars en blauw haar die een natte voeg krijgen van de nobele wilden) die dol zijn op mohammedaanse jonge cultuurverrijkers uit Soedan, Afghanistan, Pakistan, Noord-Afrika en wat dies meer zij.

De boodschap van de film is prima en ik ga dan ook niet op de pianist schieten. Citizen Vigilante is op GS al door collega Spartacus besproken, en ook in zijn potkast, en ik vond de film zeer matig, en volstrekt humorloos. Typisch Duits, zeg je dan. In vergelijking met Armie Hammer is Steven Seagal een hilarische humorist vol zelfspot, en het beste kan je doorspoelen naar de afrekening met de familie van de verkrachters en hun handlangers. De Turks/Arabisch/mohammedaanse vrouw op de sofa die wordt afgeknald, is een glansrol van Hila Harush, en zij is een redelijk bekende Israelische actrice, en dat vind ik dan wel weer lollig.

Ik moet eerlijk toegeven dat ik Musk wel mag, en deze actie om de Moffen te fucken vind ik hilarisch. Je zou kunnen zeggen dat hij een plaaggeest is, maar ook een engel der wrake, tot op het bot getergd door de regelgeving van de EU, die strenger optreedt tegen Big Tech sinds 2023.

Het is vooral een botsing tussen de Amerikaanse “free speech”-benadering en Europese “platformverantwoordelijkheid”-benadering. Overigens kan ik mij wel vinden in het volslagen onbekende en in feite doodgeboren project van mijn grote vriend Erik Smit: The Firewall. Zijn slogan is prima: "Sta op tegen Big Tech. Word medestander van The Firewall en help mee de macht van Big Tech te breken. Big Tech overspoelt onze maatschappij met een stortvloed aan nepnieuws. De vrijheid en het welzijn van generaties staan op het spel. Grote politieke partijen en toezichthouders houden zich stil, zelfs als de wet met voeten wordt getreden. Het onthullen van de misdragingen van Big Tech volstaat niet langer. Er moet meer gebeuren. Deze bedrijven veranderen niet als we ze in verlegenheid brengen. Ze veranderen pas als we ze daartoe dwingen. The Firewall staat op tegen Big Tech."

So far, so good. Maar ik keek even naar het smoelenboek van Eriks clubje en moest binnensmonds projectielbraken: Felienne Hermans. Joris Luyendijk. Kees Verhoeven. Adolf Jansen. Nilüfer Gündoğan. Tommy Wieringa. Sander Schimmelpenninck.  Hans Laroes en last but not least: Eus! Ik denk niet dat Elon Musk wakker ligt van dit kneuzenclubje, de sokpoppen van de systeemmedia. Hier win je de oorlog tegen Big Tech niet mee.

De angst voor Musk bij Erik Smit en zijn Gideonsbende, andere roomblanke instituten in Nederland en elders in de EU is aandoenlijk om te zien. In mijn meest recente HP-preek schreef ik: Het is van de zotte dat niemand van het legertje schrijvende apen bij het Algemeen Dagblad, Trouw, Het Parool en de Volkskrant inziet dat de volstrekt immorele Van Thillo geen haar beter is dan Elon Musk. Of ze weten het donders goed, maar durven of mogen de waarheid niet opschrijven. Eerst moesten de inktkoelies van DPG in opdracht van Christian van Thillo frontaal de oorlog openen op zijn grote concurrent X, en nu is via Trouw de aanval frontaal geopend op Substack. Van Thillo is natuurlijk ziekelijk jaloers op het succes van Elon Musk, hetgeen begrijpelijk is. Van Thillo’s privévermogen is ongeveer €1,8 miljard, en Bloomberg Billionaires Index schat het vermogen van Musk - die wat meer invloed heeft op de wereldopinie dan Van Thillo - op ongeveer $957 miljard. Van Thillo is dus klein bier tussen de grote jongens. De Vlaamse Berlusconi ziet nu met lede ogen aan hoe het sympathieke clubje Substack een hele eigen wereld en werkelijkheid heeft geschapen, een wereld waarin men wars is van de dagelijkse agitprop van DPG, al dan niet in opdracht van de Eurocraten en andere schimmige ‘powers that be’.

Terug naar Citizen Vigilante. Laat ik vooropstellen dat ik van bizarre films hou. Gayniggers from Outer Space is er zo eentje. Het beest van Willem Ruis uit 1982, Calvaire, De Mantel der Liefde, El Topo, Bad Taste, Oldboy en zo zijn er nog wel een paar. Vooral wraakfilms genieten mijn bijzondere aandacht. Denk aan de hele serie Death Wish met Charles Bronson,  aan Strawdogs, maar ook aan Nobody, Bumperkleef en Falling Down: films met de gewone blanke man die doordraait en wraak neemt op de hele wereld. Ik herken mijzelf in die non-descripte klerken.

De trouwe lezer weet dat ik als kindje in Ede altijd werd gepest door de grote jongens op het schoolplein omdat ik een bloempotkapsel had, vuurrood haar, sproeten, scheve tanden, flaporen, een spraakgebrek, een kromme rug, platvoeten en tot overmaat van ramp ook nog eens uitgedaagd was met dwerggroei. Helaas hielden mijn ouders niet van de kermis, anders hadden ze mij kunnen tentoonstellen in een kooi, naast de vrouw met de baard, de vijf tieten en het bungelend kinderarmpje tussen de harige benen. Tegenwoordig vindt men zulks heel normaal (kijk maar naar een willekeurige bijeenkomst van Bij1) maar vroeger trok een freakshow veel volk.

Mijn hele jeugd werd ik - de klassieke schlemiel van de school - geplaagd door wraakgevoelens, die ik eigenlijk tot het moment van schrijven nog koester. Dan zie ik mijzelf zwaaiend met een machinegeweer al mijn vijanden neermaaien. Zo’n scène zit dus ook in Citizen Vigilante. Ik voorspel bij deze dat eigenrichting en vigilantisme nog eens heel groot gaan worden in Europa. Alleen niet in Nederland, zoals bekend het lafste volk van Europa. Hier nog een tip van Tuur van Uwe Boll: verfilm Le Camp des Saints uit 1973, van de schrijver Jean Raspail, over de ondergang van Europa door massa-immigratie.