Geenstijl

blabla

We dachten dat we na Marcia Luytens gejuich voor het Spaans kolonialisme alles wel hadden gelezen over de WK-finale, maar kijk nou welke voetbalkenner zich aandient: Babah Tarawally. Babah Tarawally wijdt zijn Trouw-column over voetbal volledig aan huidskleur en begint: "Ik ben ook een zwarte man." Maar dan gaat het gelukkig al snel weer over voetbal huidskleur wanneer Babah Tarawally schrijft dat hij alleen naar Argentinië bleef kijken door de boodschap van 'witte suprematie' die het Argentijnse voetbalelftal volgens hem uitdraagt. Voorts weet Babah Tarawally, na nog even de Nazi-Spelen van 1936 te noemen, dat het elftal van Argentinië alleen uit witte mensen bestaat, en dat racisten dat fantastisch vinden (en er daarom net als Babah Tarawally naar kijken?), terwijl Babah Tarawally ook zegt dat daarom zoveel zwarte en bruine mensen voor Spanje zijn, dat met Yamal en Williams maar liefst twee zwarte spelers telt. Babah Tarawally eindigt zijn column over huidskleur er plots mee dat we eigenlijk helemaal niet aan huidskleur zouden moeten denken. Een conclusie van Babah Tarawally waar we ons in kunnen vinden. Babah Bedankt, zouden we haast zeggen. Maar laten we dit topic toch eindigen met de Belangrijke Boodschap dat u vooral niet moet denken aan Babah Tarawally. Dat we met z'n allen moeten vechten voor een wereld waarin Babah Tarawally helemaal niks meer uitmaakt. Dan hebben we het straks misschien wel nooit meer over Babah Tarawally.