FOTO: Jorrit (84) en Ans (91) eten onderweg naar hun werk een boterham, overwegen te stoppen

Wat een heugelijke dag. Precies zo'n dag waarop je denkt: doe mij wat heugelijk nieuws. Nou daar komt-ie: Nederlanders werken gemiddeld weer langer door dan ze al deden en doen dat nu massaal tot na hun 66ste. De gemiddelde pensioenleeftijd is inmiddels: 66 jaar en 4 maanden. TADAA! Oud hè? En wat een prachtig gebaar aan vadertje staat. Goed, we moeten natuurlijk wel, want alles is duur en wordt duurder dan duur, maar we doen het met liefde, voor ons land. Zo klimmen we met z'n allen naar die magische 67, en als we die bereikt hebben dan mogen we allemaal eindelijk nog niet stoppen, maar dat is van later zorg. Voor nu past gepaste trots dat we zover zijn gekomen. Want wie had dít nou gedacht, 66 jaar en 4 maanden geleden?

Wel een baan. Geen geld.

Hartverscheurende verhalen in de mediaas over mensen met een baan die niet kunnen rondkomen. Armoede onder werkende Nederlanders groeit hard (AD), Wel een baan, toch arm: meer werkenden kampen met geldproblemen (RTL) Aantal werkende armen is structureel toegenomen in Nederland (FD). 320.000 mensen in Nederland hebben gewoon werk, maar eigenlijk stelt het geen fuk voor want alles wordt duurder maar niet goedkoper. Je het schompes werken terwijl er bakken met toeslagen over de schuttingen van ruifknagende onrendabelen worden gegooid. Nog een krantenwijkie erbij voor de voetbalcontributie van die kleine terwijl Nederlandhatend nieuwvolk in hun gesubsidieerde nest ligt te wachten tot de nieuwe Miele eindelijk eens klaar is. Keurig met de Aldi-bammetjes schuifkaas naar de fabriek voor 1100 p/m terwijl ze in Brussel lachend 4300 euro p/m aan paperclips declareren. Het is allemaal NIET eerlijk.
En al helemaal niet omdat die cijfers van het SCP uit 2014 zijn. Was er nou geen ZZP-er die dat onderzoekie anno 2018 even kon updaten, voor weinig?