Het is wat met de journalistieke principes van DPG-blaadjes

Een of andere schooier is al maanden bezig met het bestelen van supermarkten in Deventer. De ondernemers zijn er wel klaar mee en de politie is er ook klaar mee, dus zijn er herkenbare beelden online gegooid. Is gewoon nieuws en belangrijk ook, want die gozer wil je niet in je shop hebben, en hij moet opgepakt worden. Daar is BEREIK voor nodig. Gaat de plaatselijke DPG-bode de Stentor helemaal Code van Bordeaux op die politiefoto: "Alleen in uitzonderlijke gevallen – bijvoorbeeld bij een ernstig gevaar voor de maatschappij of een specifieke dreiging – brengen wij verdachten herkenbaar in beeld. Iedereen heeft recht op privacy, ook wie wordt verdacht van een misdrijf. Als journalisten laten wij dat zwaar wegen, zeker in het huidige tijdperk waarin het vrijwel onmogelijk is om eenmaal gepubliceerde gegevens ongedaan te maken." En dus krijgt de politiefoto waar een dader herkenbaar op te zien is een blur van een lokaal medium omdat de dader niet herkenbaar te zien mag zijn, vanwege, nou ja, morele journalistieke principes ofzo. Wat is dat toch met die maffe DPG-kranten?

Move over, NOS

"Indrukwekkende column over het bezoek aan de gaskamers van Auschwitz, Phaedra."

"Dankjewel."

"Maar waarom heb je geen selfie genomen? Die hadden we er mooi boven kunnen plakken voor op het internet."

"Eh, een selfie in een massavernietigingskamp?"

"Ja. Een selfie in een massavernietiginginskamp."

"Je gaat toch geen selfie maken in een massavernietigingskamp?"

"Oh."

"..."

"Ja, eh..."

"Nou?"

"Ach, geeft niks joh, we fotoshoppen wel wat."