Prettig weekend

Het WK-verdriet is inmiddels weggezopen dus heffen we op deze vrijmibo het glas gewoon omdat we te vaak vergeten onze rechterarm te heffen (hehe). En bij heffen hoort natuurlijk muziek. Geen muziek bruikbaarder om u richting de drankdeaud te heffen dan de muziek van Madonna; die muziek zet daar immers toe aan. Was de Lucky Star vroeger nog best leuk, nu klinkt alles verschrikkelijk, saai en alsof het best wel klaar is. De kracht is uit haar stem en dat wisten we natuurlijk al sinds dat ene Songfestival-optreden, maar de creativiteit lijkt nu definitief alsook compleet uit haar gezogen. Zit er dan geen enkel aardig nummer tussen? Nou, als u heel ver doorscrolt op het album en werkelijk alles, dus ook het nummer Read My Lips hebt beluisterd, dan zult u wellicht merken dat ja toch echt alles belachelijk slecht klinkt. Maar wat wil je ook met die lippen! Madonna verdient een eeuwige Holiday. En op vakantie draait ze: Deep Purple. Die gasten gáán maar door, en aanmerkelijk beter dan de Queen of Pop. Met het gouden keeltje van zanger Ian Gillan, die nog steeds monumentaal meeblèrt op het geweldige gitaarspel van Simon McBride, springen Diablo en The Only Horse in Town er toch wel uit. En de rest is, omdat het simpelweg te horen is dat hier muzikanten aan het werk zijn, het beluisteren ook zeer waard. Enfin, hoog tijd voor bier, meer muziek en Jean Pierre Rawie (die meer kan dan dichten). Proost!

Het is weekend. Wij lullen ook maar wat.

Je had iets aan de heg staan te verschikken;
ik haalde de herfstdraden uit je haar,

Het is weekend. Voor de vriendinnen.

Mijn wonder jij aanminnige vriendinnen,
ik heb mijn nachten wel met u doorwaakt:
gij waart gemeenlijk zo innemend naakt
en liet u zo welwillend voor mij winnen.

(Uw warme lijfjes tegen 't witte linnen,
de legerstede die tevreden kraakt;
mijn wonderlijk aanminnige vriendinnen,
ik heb mijn nachten wel met u doorwaakt.)

Soms schiet het mij pas naderhand te binnen
hoezeer wij ons au fond hebben vermaakt
(al is het vaak te spoedig uitgeraakt,
maar viel er aan iets diepers te beginnen,
mijn wonderlijk aanminnige vriendinnen?)
Prettig weekend. En be nice.

Hell yeah Jean-Pierre Rawie!

Wie ook gek zijn geworden, zijn de mensen op de Rijks Universiteit Groningen. Die hebben het in hun hoofd gehaaldJean-Pierre Rawie uit te nodigen voor een lezing over Nederlandse poëzie in het Engels. Nou is Jean-Pierre Rawie een schrijver van mooie en begrijpelijke gedichten, en daarom sowieso al een halve nazi in de ogen van de vaderlandshatende elite die het universitaire leven te onzent al zolang in een onverkwikkelijke wurggreep houdt, die beschikt over een kaarsrechte ruggengraat. Dus Jean-Pierre Rawie zei flikker mooi een end op met je lezing. En toen schreef Jean-Pierre Rawie er een stukje over in de krant. En toen had Jean-Pierre Rawie gelijk.