Hier zakt onze broek van af, maar we trekken 'm snel weer omhoog dames!

Ja het is toch verdraaid moeilijk om hier niet cynisch van te worden. Eeuwenlang werden vrouwen nagesist, aangerand, verkracht, maar na de afschuwelijke moord op Lisa ontstond eindelijk momentum om er eens wat aan te doen, in de vorm van een POSTERCAMPAGNE meer specifiek. En niet zomaar een postercampagne, maar eentje waarin gebruik werd gemaakt van de kleuren blauw en geel, en zoals we allemaal weten symboliseert blauw kalmte, vertrouwen, stabiliteit en intelligentie, terwijl geel juist staat voor zonneschijn, geluk, optimisme, maar ook voor voorzichtigheid, waarschuwing, en lafbekkerij. Dus hingen allemaal ontzettende schatten die posters voor hun raam, met ook nog eens de tekst 'Wij eisen de nacht op' erop, proza dat werkelijk niets aan de verbeelding overlaat. Wat denk je: kerels met KWAAD in de zin passeren die plaksels en in plaats van even stil te staan bij zoveel kalmte, vertrouwen, stabiliteit, intelligentie, zonneschijn, geluk, optimisme, voorzichtigheid, waarschuwing, en lafbekkerij, gingen ze gewoon door met wat ze van plan waren, en dat was met enige regelmaat weinig goeds. Ja het helpt misschien niet dat kerels vaker kleurenblind zijn, dus misschien zagen ze juist donkergroen (staat voor rijkdom, overvloed, groei en vernieuwing) en oranje (een kleur waar je enthousiast en ontzettend opgewonden van kan worden). Bovendien, misschien konden ze helemaal niet goed lezen, we weten allemaal hoe het gesteld is met de taalbeheersing in dit land. Beter was dus misschien geweest om een qr-code toe te voegen met een leuk filmpje, en vervolgens onder de minderbedeelden mannen in dit land gratis iphones uit te delen zodat ze deze code naar hartenlust konden scannen. Het zijn maar suggesties hoor, wie handelt in campagnes kan maar beter lean en agile zijn, wij zeggen altijd maar: (be)sturen is bijsturen. 

Nou, dat gaan ze dus doen, bij Wij eisen de nacht op, en daar kunnen wij alleen maar een diepe, diepe buiging voor maken. "Een jaar later lijkt er niet veel veranderd. Want hoewel de campagne veel mensen in beweging heeft gebracht, is het geweld tegen vrouwen niet verdwenen. En dat terwijl de aandacht voor het onderwerp langzaam wegebt.

Dat is ook terug te zien in de media-aandacht. Pr-bureau HvdM deed in opdracht van 'Wij eisen de nacht op' een vergelijking van het aantal publicaties over vrouwveiligheid in de media. Vanaf de oprichting van de beweging tot het einde van 2025 verschenen ruim tienduizend publicaties over vrouwveiligheid, tegenover ongeveer duizend in de eerste helft van dat jaar.

Maar in 2026 nam die aandacht weer sterk af. En de aandacht die er wél voor is, is heel erg op incidentniveau, verklaart De Jong." 

Gelukkig gaat de organisatie niet bij de pakken neer zitten. "De inmiddels bekende blauwe poster met gele letters zal opnieuw te zien zijn op stations, in stadscentra en langs de weg. Het primaire doel van De Jong is om het onderwerp op de kaart te zetten, maar ze realiseert zich dat er meer moet gebeuren om daadwerkelijk iets te veranderen." Mooi en goed!

Eindelijk! Een overheidscampagne

Er zijn eigenlijk niet genoeg overheidscampagnes in dit land, terwijl de mogelijkheden eindeloos zijn. Een campagne tegen muziek op boxjes in het openbaar vervoer. Een campagne tegen de orgasmekloof. Een campagne voor een nog grotere orgasmekloof als het libido van het vrouwtje langdurig stokt. Een campagne tegen korte broeken van het merk Jack&Jones. Een campagne tegen lange broeken van het merk Jack&Jones. Een campagne tegen overhemden van het merk Jack&Jones. Een campagne tegen truien van het merk Jack&Jones. Een campagne tegen winkelmedewerkers van winkels waar het merk Jack&Jones wordt verkocht. Een campagne tegen distributiecentrummedewerkers van distributiecentra van waaruit het merk Jack&Jones wordt gedistribueerd. Een campagne tegen de gemeente Emmen. Een campagne tegen beledigende fictie van de NPO. Een campagne tegen politici die zich laten beledigen door beledigende fictie van de NPO. Een campagne tegen de NPO. Een campagne vóór de NPO. Een campagne tegen Maurice Steijn. Een campagne voor Sem Steijn. Een campagne tegen Ernst-Jan Pfauth. Een campagne tegen Limburgse podcasthosts. Een campagne voor GeenStijl Premium. Een campagne tegen BKB, geproduceerd door BKB. Een campagne tegen dikke trutten op fatbikes. Een campagne tegen slanke sukkels op fatbikes. Een campagne over het nut van campagnes. Een campagne over de ingrediënten van een geslaagde campagne. Een campagne tegen files. Een campagne tegen Barry Madlener. Een campagne tegen dinges van DENK. Geef het volk godverdomme gewoon wat het wil. Geef het volk campagnes. Brood en campagnes.

Wij kunnen niet meer hoor

Wij wisten al dat ze bij de PvdA heel erg PvdA waren, maar zo PvdA als dit, dat is toch wel heel erg PvdA. Het blijkt dat PvdA-minister Jet Bussemaker in 2016 een klus ter waarde van 1 miljoen euro tegen de regels in heeft gegund aan PvdA-bureau BKB, dat eerder al in opspraak raakte omdat het van een andere PvdA-minister ook een klus gegund kreeg. Volgens het ministerie was haast geboden, omdat de PvdA-minister een toezegging had gedaan aan onder meer de PvdA-fractie in de Tweede Kamer. Om het allemaal nog een beetje meer een PvdA-sausje te geven, werd al deze vriendjespolitiek gebruikt om een campagne op te zetten tegen kansenongelijkheid, mede ontstaan dankzij jarenlang beleid van de PvdA. 

De PvdA is gelukkig bijna dood, maar Jet Bussemaker is nu voorzitter van een of andere Raad voor Volksgezondheid en Samenleving en campagnebureau BKB snoept nog vrolijk door uit de belastingcentenpot. U zou nu kunnen denken: die PvdA'ers en BKB'ers is het alleen maar om hun eigen baantjes te doen, die kansarme kindjes kan ze niks schelen. Maar het probleem is juist: ze vinden die kansarme kindjes echt wel zielig en belangrijk. Ze vinden het alleen nog net een tikkeltje belangrijker dat ze zelf geld van iemand anders krijgen om die kansarme kindjes zielig te vinden. En dat geld, dat komt van u.