Geenstijl

In de volgende ronde tegen Marokko en dat moet beter want anders, euh, stelen die Marokkanen de overwinning

Verbruggen. Eerder beschreven ook al: geen topkeeper, maar slaapt wel lekker op een duur matras. Heeft niet veel te doen gehad, want dat Tunesië bleek wel écht abominabel slecht. Over Tunesië gesproken: die Hervé Renard had een kop als een gedeserteerde Franse legionair die nu als tussenpersoon Russische wapens levert aan jihadistische groeperingen in de Sahel. Maar daar heeft Bartje Verbruggen niks mee van doen, die verkoopt matrassen, en vast niet aan jihadisten.

Dumfries. Tjoeke tjoeke! Na een paar minuten knalde dank Thomas de Trein alweer langs de lijn. Die Tunesiërs gingen liggen op de grond als toeristen op een handdoekje in Hammamet en weg was onze favoriete echte Fries. Verdedigen kan Dumfries niet zo goed, voetballen ook niet, maar deze kerel rent langs de lijn als een totale volwassene. Wat een genot. Denzel, jij bent onze held, we worden WE-RELD-KAM-PI-OEN.

Dijk. El Captino. Prachtig momentje ergens halverwege de eerste helft, als Van Dijk een of andere Tunesische schooier van de bal loopt en het ding vervolgens heel chill inlevert bij een ploeggenoot. Echt heel erg solide ziet die verdediging er ook niet uit en zelfs het armetierige Tunesië kreeg twee kansjes op de aansluitingstreffer. Dat moet wel anders als we straks in de kwartfinale tegen Mbappé staan. Maar ja, dan vliegen we er toch uit.

Hecke. Goedemorgen! Sober, degelijk en gewoon een doelpunt. Daarom belonen we Jan Paul van Hecke met een heerlijk gebakje van bakkerij Kok te Arnemuiden. Gelukkig is zijn oog al wat minder blauw want hij liep erbij als een Milka-koe. 

Aké. Onze vriend Aké speelt bij Manchester City en is 31 jaar oud maar loopt erbij als een 38-jarige veteraan die na een mooi dienstverband in het eerste elftal gaat uitbuiken in het vijfde. Het oogt allemaal zo sloom. Mooiste moment: de botsing met de scheids, over wie we kunnen zeggen dat het wel leuk is dat een vrouw een wedstrijd fluit, maar daar laten we het dan maar bij. Geen topper, die scheids.

Frenkie. Geen idee wat Brengkie zo rond het halfuurpunt aan het doen was maar die ging ineens allemaal ballen inleveren bij de tegenstander. Voor iemand die zijn persona heeft gebouwd op het simpel voetballen op balbezit een nogal wonderlijke fase. Misschien gaat Frenkie wel rogue, net als die Franse legionair die na een carrière in de wapenhandel bondscoach van Tunesië is geworden (zie Verbruggen), maar dit kán niet Frenkie. Kom op man!

Reijnders. Deze man heeft een traptechniek uit de hemel. Dat balletje buitenkant rechts meteen na rust, die corners, die voorzetten, het is allemaal top. Het is dat de rest van z'n spel zo mager (zat bijvoorbeeld helemaal mis bij die goal) is dat we hem belonen met het eindcijfer 6, en na nachtelijk beraad op GSHQ tot de conclusie zijn gekomen dat we hem géén 6,5 kunnen geven. Ja, dat wilde Spartacus, maar die heeft de wedstrijd niet eens gezien, die is gewoon verliefd.

Gravenberch. Graafje probeerde een keer weg te draaien met zo'n pirouette, was een keertje aan het combineren met Brobbey en verder hebben we ook hem eigenlijk niet gezien. Sowieso krijgen we een klompvoet van al die gaten op het middenveld. 

Brobbey. Het Beest. Het Beest had weer een lekker nasitje geklapt en legde de gehaktbal al na een minuut of zeven in de frituurmand. Z'n derde goal alweer dit WK, evenveel WK-doelpunten als Memphis Depay en Johan Cruijff. Maar laten we Brobbey nou in godsnaam niet vergelijken met Cruijff, dat is helemaal niet eerlijk. Voor Johan.

Malen. Kwam binnen alsof Albus Perkamentus zelve de velden eens kapot zou toveren, maar dan blijkt maar weer eens: Donnie is een renpaard met een kale klats en een dikke sik. Malen functioneert wat beter als de tegenstander achterin wat meer ruimte weggeeft. Dat deed Tunesië natuurlijk niet, die hadden een muurtje gemetseld. En probeer er dan maar eens doorheen te komen als je Donyell Malen bent, een renpaard met een kale klats en een sik. Onvoldoende!

Gakpo. Om het beoordelingenfiësta dan maar in mineur af te sluiten: Cody Gakpo. Op papier een van de Grote Drie van het Nederlands elftal (met Frenkie en Virgil), maar dit keer was hij vooral bezig met ballen verneuken. Ging-ie buitenom ramde-ie de bal met een afzwaaier de tribunes in, ging-ie binnendoor liep-ie zich vast op zo'n als voetballer vermomde kikkererwtensoepkoker. Dan struikelde hij weer over z'n eigen stelten, dan maaide hij er weer langs. Het was het allemaal net niet, dus dat kan alleen maar beter!